Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zichzelve niet: in de plaats van, maar: ten behoeve, ter wille van, vanwege, om, ter oorzake van. Docli zij leggen tusschen Christus offerande en onze zonden toch een zoodanig verband, dat de idee der plaatsvervanging daarbij niet gemist noch daaruit verwijderd kan worden. De Schrift leert ook wel, dat de geloovigen in en met Christus gekruisigd, gestorven en begraven zijn, dat Christus ons ten voorbeeld geleden heeft en gestorven is; maar daarin gaat haar gansche zin niet op. De mystische en moreele interpretatie van Jezus' lijden en sterven zijn zelfs niet te handhaven, wanneer niet vooraf wordt erkend, dat Hij in legalen zin plaatsvervangend voor ons geleden heeft en gestorven is. Dit nu leert de Schrift zoo duidelijk mogelijk, ook al gebruikt zij de uitdrukking satisfactio vicaria evenmin als die van triniteit, menschwording, Q-odmensch enz. Want als zij zegt, dat Christus, hoewel persoonlijk zonder eenige zonde, tot betooning van Gods rechtvaardigheid tot een zoenmiddel is gesteld, voor ons tot zonde is gemaakt, een vloek geworden is voor ons, onze zonden in zijn lichaam op het hout gedragen heeft; dat God de zonde in zijn vleesch geoordeeld en Hem met den vervloekten kruisdood gestraft heeft; en dat wij nu door Hem de verzoening en de vergeving, de gerechtigheid en het leven, ja de gansche en volkomene zaligheid ontvangen; dan is het onderling verband tusschen al deze Schriftuurlijke uitspraken niet anders te denken, dan dat Christus zich in onze plaats gesteld, de straf onzer zonde gedragen, aan Gods recht voldaan en alzoo voor ons de zaligheid verworven heeft 1).

390. Tegen deze leer der satisfactio vicaria zijn echter reeds

sucht. Tübingen 1907. Schettler verstaat deze uitdrukking steeds van eene «mystische Beeinflussung" door den pneumatischen Christus. Maar deze opvatting is zonder twijfel onjuist. De verbinding met (ha is geene formule, zooals bijv. die met. in of in den naam van, maar duidt Christus eenvoudig als middelaar aan en zegt op zichzelve nog niets over den aard of de wijze, waarop Hij dit is. Als Paulus van Christus als middelaar der schepping en der onderhouding spreekt, dan is die mystische opvatting ook vanzelf uitgesloten. En ook wanneer hij van Christus als middelaar spreekt, denkt hij volstrekt niet alleen aan den verhoogden, maar tegelijk ook aan den historischen, gekruisten Christus. Verg. HeitmiiHer, Theol. Lit. Zeitung 1909 col. 408—412.

') Weiss, Lehrb. der Bibl. Theol. § 49 b enz. Holtzmann, Neut. Theol. I 64 v. II 97 v. enz. Plcmtz, art. vicarious sacrifice, in Hastings' Dict. of Christ II 793—800. A. A. Hodge, The atonement bl. 161 v. Martin, The atonement bl. 198 v. Scott Liclgett, The spiritual principle of the atonement bl. 286 v. enz.

Sluiten