Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat de dogmaticus den zin der H. Schrift te beter leert verstaan, evenals het in het algemeen een vereischte is, dat hij een geestelijk mensch is, die de dingen des Geestes onderscheiden kan, 1 Cor. 2:15. Doch daarmede wordt hij volstrekt niet ontslagen van, veeleer slechts beter bekwaamd tot de taak, om in de dogmatiek niet zijne gedachten weer te geven noch ook eene bekeeringsgeschiedenis van den zondaar te schrijven, maar om de schatten van heil en zaligheid ten toon te stellen, welke G-od door Christus voor zijne gemeente heeft laten verwerven en door den Heiligen Geest aan haar uitdeelt. Nu is de Schrift zeer rijk in het opsommen en ook in het beschrijven van die weldaden; zij noemt dezelfde weldaden menigmaal met andere namen of stelt ze onder andere beelden voor. In Matth. 4:17 treedt Jezus met de prediking op: bekeert u, want het koninkrijk der hemelen is nabij gekomen, maar in Mk. 1 :15 zegt Hij: bekeert u en gelooft het Evangelie, en in Joh. 3 :3, 5 spreekt Hij alleen van de wedergeboorte als weg tot het koninkrijk Gods. Elders wordt gezegd, dat alleen de enge poort en de nauwe weg tot het leven leidt, Mt. 7 :13, of dat men alles haten en verlaten moet, om zijn discipel te wezen, Mt. 10:37 v. Wat in het Oude Testament besnijdenis des harten heet, komt zakelijk overeen met wat in het Nieuwe Testament wedergeboorte genoemd wordt; en dit woord komt wel meermalen in den mond van Jezus en bij Johannes, maar slechts eenmaal, Tit. 3 :5, bij Paulus voor. Het gaat dus hier evenmin als elders in de dogmatiek aan, om de in de H. Schrift voorkomende begrippen eenvoudig naast elkander te plaatsen, ofte meenen, dat de woorden, welke de dogmatiek bezigt, precies dienzelfden inhoud bevatten, welken ze in de H. Schrift hebben. Wedergeboorte, geloof, bekeering, vernieuwing enz. duiden hier toch menigwerf geene opeenvolgende momenten op den heilsweg aan, maar vatten de gansche verandering, die met den mensch plaats grijpt, in een enkel woord saam. Ihre Ausdrücke sind sozusagen Collektivbegriffe, die nicht sowohl einzelve Stadiën oder Stufe, Grade oder Entwicklungsphasen bezeichnen, sondern die vollendete Thatsache selbst ').

Vandaar dat er telkens weder naar vereenvoudiging in de heilsorde werd gestreefd. Het Piëtisme begon daar al mede, als het Busskampf en Durchburch in het middelpunt plaatste, en het Methodisme sloot zich daarbij aan, als het schier uitsluitend ging spreken van bekeering en heiliging. Schleiermacher schoof de wedergeboorte, onder-

l) W. Schmiclt, Christl. Dogm. II 432.

Sluiten