Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mie in, dat de volmaakte contritio reeds vóór de ontvangst van het sacrament rechtvaardigde en dat zonder haar het sacrament zLine geldigheid en kracht verloor. Bovendien, als de contritio reeds vóór het sacrament de rechtvaardigmaking verwierf, dan moest zij zelve krachtens de verhouding van werk en loon eene buitengewoon groote waarde hebben; wel is waar kan de contritio niet in dien zin rechtvaardigen, dat zij de causa formalis justificationis is, maar zij bereidt toch de ontvangst der genade voor en maakt voor hare ontvangst geschikt, quatenus meretur, ut Deus homini contrito det gratiam sanctificantem x), De contritio moet dus, om deze genade vóór het sacrament te verwerven, appretiative summa zijn, dat is, de zondaar moet de zonde haten meer dan eenig ander kwaad, en ze moet tevens universalis zijn, dat is, zij moet zich uitstrekken tot alle zware zonden, die men begaan heeft, hetzij men daarvan nog de herinnering bewaard hebbe of niet 2); of, gelijk de Catechismus Romanus zegt, de dolor de peccatis, welke in het woord contritio ligt opgesloten, moet maximus et vehementissimus zijn 3).

Maar zulk eene contritio vehemens, acris ac incensa is sleehts voor weinigen bereikbaar; en wanneer deze weg de eenige ware tot de rechtvaardigmaking, zou slechts een klein getal haar deelachtig kunnen worden. Daarom heeft God dan ook faciliori ratione voor de zaligheid der menschen zorg gedragen en naar zijn wonderbaren raad in de «sleutelmacht der kerk nog een anderen weg tot de zaligheid ontsloten *). En deze bestaat in de zoogenaamde attritio of contritio imperfecta, dat wil zeggen, als iemand berouw over zijne zonden krijgt, niet uit liefde tot God, maar ex turpidinis peccati consideratione vel ex gehennae et poenarum metu en daarmede de voluntas peccati uitsluit en de spes veniae verbindt, dan is in zulk eene contritio imperfecta toch een donum Dei en een Spiritus Sancti impulsus te zien, welke alleen door zich zelve de rechtvaardigmaking nog niet bewerken kan, maar toch

requiritur ut dispositio ad recipiendum hoe sacramentum, nunquam per se sacramento paemtentiae homo e statu peccati in statuin peccati transfertur. Ergo actus contritionis perfectae non requiritur, Pesch, Prael. dogm. VII3 72.

Pesch, t. a. p. bl. 57. Verg. bl. 51: perfecta autem aversio a peccato et conversio ad Deum est praecise ratio, cur contritio justifleet.

2) Pesch, t. a p. bl. 51.

3) Catech. Re . II 5 qu. 26.

*) Catech. Ro. II 5 qu. 32, 2.

Sluiten