Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn ze zeer gematigd. Weil in der Gegenwart eine zu grosse Strenge eher abstossend nnd verderblich als heilsam wirken wiirde, wo doch das Buss-sakrament nur zum Nut zen der Seelen eingesetzt und die Abtragung der Sündenstrafen auf alle Falie im Fegefeuer gesichert ist, zo erscbeint die heutige Milde der Beichtvater in den Bussauferlegungen aus dem zweiten Gesichtspunkte der poenitentium facultas entscbuldbar *). De Roomsche kerk weet zich aan te passen aan de omstandigheden. Zij verzwakte de contritio, die door slechts weinigen bereikt kan worden, door de attritio, en vulde deze aan door het ex opere operato werkende sacrament der boete; dit sacrament bevrijdt in eens van de schuld der zonde en de helsche straf, maar bmdt meteen tot afbetaling van alle tijdelijke straffen hier of in het vagevuur; de straffen in het vagevuur kunnen echter door boetedoeningen op aarde worden afgekocht; deze boetedoeningen mogen weder naar omstandigheden zwaarder of lichter zijn, omdat die Abtragung der Sündenstrafen auf alle Falie im Fegefeuer gesichert ist; de boetedoeningen kunnen op hare beurt door aflaten vervangen worden; en de aflaten zijn niet alleen voor de levenden, maar per modum suffragii ook voor de arme zielen in het vagevuur van kracht.

Alles wordt dus zoo gemakkelijk mogelijk gemaakt; wie maar niet met opzet een obex ponit en op de priesterlijke absolutie zijn vertrouwen stelt, kan van zijne eindelijke zaligheid zeker zijn. In dit stelsel van geven en nemen staat immers alleen vast de absolute sleutelmacht der kerk; eine Sünde, welche die Kirche auf Erden vorbehalt bezw. gebunden halt, bleibt bei Gott im Himmel auf so lange vorbehalten bezw. gebunden, bis sie von der Kirche gelost bezw. vergeben wird2). Met God in het reine komt alleen, wie met de kerk in het reine is. En toch blijft in het Roomsche systeem voor dengene, die niet aan eene valsche gerustheid zich overgeeft, alles in het onzekere; want al is de contritio geen vereischte voor de ontvangst van het sacrament, de timor simpliciter servilis, die in de attritio verlangd wordt, is noch door den biechteling noch door den biechtvader gemakkelijk van de onvoldoende timor serviliter servilis te onderscheiden; de in het sacrament ontvangen genade kan ieder oogenblik weder door eene doodzonde verloren gaan, en niemand kan zuiver en zeker de grens

') Pohle, Dogm. III4 507. 2) Pohle, Dogm. III4 414. Geref. Dogmatiek IV.

12

Sluiten