is toegevoegd aan uw favorieten.

Gedenkboek ter herinnering aan het overlijden van Dr. A. Kuyper en de sprake die daarbij uit de pers voortkwam

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in vollen omvang beschrijven. Ik geef slechts enkele krijtstrepen om de forsche figuur van den ontslapene in haar beteekenis te schetsen. Dr. Kuypers' leven was een machtige stam, die zich wijd naar èlle kanten en over elk terrein vertakte. Maar ik wil trachten u te toonen, dat dit breed-uitgeslagen leven toch uit één wortel-beginsel ontsproten is en door ééne gedachte bezield en beheerscht werd, — namelijk door de gedachte van de majesteit van Gods Woord.

De majesteit van Gods Woord, de zucht om Gods Naam op onze vaderlandsche erve groot te maken en te verheerlijken, was de drijfkracht zijns levens.

De ontslapene was van nature evenmin als een ander geneigd om het hoofd voor den open Bijbel te buigen. Hij is zijn loopbaan niet als een eenvoudig Schriftgeloovige begonnen. Wel bracht hij een overgeleverd, historisch geloof uit het ouderlijke huis op de Leidsche academie mede, maar hij verloor dit in dien toen zoo killen dampkring zoo goed als geheel. Wij kunnen ons den koenen geest van Kuyper haast niet voorstellen zonder het diep-ingeslagen Calvinistische stempel. Toch was hij aanvankelijk evenals de massa zijner gestudeerde tijdgenooten een kampioen, die zijn forsche slagen op het Calvinisme deed neerkomen. De prijsvraag, door de Groninger academie uitgeschreven over het kerkelijk vraagstuk ten dage van Calvijn en a Lasco, en door Kuyper beantwoord, — een antwoord dat met goud bekroond werd, — was een doorloopende bestrijding van het Calvinisme. Bovendien was zijn hart in die dagen, volgens zijn eigen confidentie, eigengerechtig en zich zeiven zoekend, hij verstond toen nog niet dat de offeranden Gods, die Hem alléén kunnen behagen, een verslagen geest en een verbroken hart zijn.

Wie had kunnen denken, dat deze jonge man van hooge begaafdheid tot een stoer Calvinist zou uitgroeien? Of neen, hij is er niet langs natuurlijken ontwikkelings-weg toe uitgegroeid, Gods vrijmachtige genade heeft hem in het hart gegrepen! Als die genade de hand naar iemand uitstrekt, — wie zal haar keeren? Zij breekt door alle vooroordeelen heen, zij schuift alle schijn-wetenschap op zij, zij verbrijzelt de zelf-ingenomenheid in den wortel, en plant u den kinderzin in, die u, o, zoo klein voor uw God doet zijn. Evenals de eenvoudigste onder de kinderen Gods, is Dr. Kuyper in t diepst zijner ziel door den vinger van den Ontfermer aangeraakt. Dit is misschien het geheim van zijn invloed op de kleine luyden. De eenvoudigen des volks konden hem niet altoos volgen in de hooge vlucht van zijn gedachten. Maar zij hadden hem lief, omdat hij in 't geloof hunner één was. 't Was niet alleen zijn hart, 't was ook het hunne, dat in zijn meditaties zoo wonderschoon roemde in de genade des Heeren: hij sprak in klare woorden en gedachten uit wat in hun eigen ziel half-onbewust omging; en deze geestelijke gemeenschap was de bodem, waarin een niet te schokken vertrouwen ontkiemde hij

hield het volk vast, omdat hij hun ziel vasthield, en haar telkens weder