Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een oud wyf was, liet my gaan, maar hield Sally ftaande, zeggende,dat hy van die aartige kamermeid. een zoen moest hebben, 't geen zy ook deed om van hem ontflagen te komen, en vervolgens tot my, „ wel, oude (loof, jy kunt maaken, dat morgen ogtend om vier uur alles klaar is."

De knegt raakte naar bed, en ik met hee grootfte gemak en zeer veilig op deftraat:— Sally wrong my de handen , en luisterde my in 't oor, dat ik den gemeenen weg maar houden moest, tot dat ik in het eerfïe dorp kwam, alwaar ik in een elzen-boschje aan de voet van een heuvel haar moeders huis zou vinden. Gelukkig feheen de maan zeer helder, — en weg ging ik.

Nu is ongetwyffèld het vreesachtig hart van myne Lucia beangst voor hare Fanny : en myne waardlte, ik was echter niets het minfte be» vreesd. Ik voelde geene andere gewaarwor* ding, dan die van eene onuitfpreeklyke blydfchap, dat ik my zelve ontflagen vond van den ondeugendften der mannen, en zynegruweJyke iiedepligtigen. — Ik rende, of liever, ik vloog over den weg, op welken myne vriendelyko Verloster my gebragt had, en my zeiven aan

den

Sluiten