Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

, Woensdag.

4ch! Lucia, ik kan Tiet niet langer dulden!.

Dees morgen had ik my op myn kleine

vliering opgefloten, en had myn lierzang op de droefgeestigheid even af , en een gedeelte uit mynen geliefden Homerus vertaald , toen beide myne kvvaadaartige nichten kwamen in-

ftuiven. Zy ontrukten my myne gefchrif-

ten, en liepen daarmede in allcryl de trappen af naar myn Tante, roepende intusfchen, „ Mama, wy hebben haar verrascht, juist toen ze bezig was met hare wisjewasjes te fchryven."

„ Breng de prullen maar by de keukenmeid," zeide myn Tante, en zeg haar, dat zy de Vogels voor van den middag, of de osfen-karbonade voor morgen middag daarmede braaden

kan; *t is waarlyk onverdraaglyk van de

kleuter; Ik wil zulk eenbelagchelykfchep»

fel niet langer onder myn familie hebben."

Myn vergramde Tante dreef haar misnoegen tegen my zoo verre, dat zy geheel vergat my aan het middagmaal te laten roepen; en zeide naderhand befchimpender wyze, dat zy onderflelde, dat ik my al te zeer met de zang - godinnen had bezig gehouden, dan dat ik om het

eten

Sluiten