Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VERTE LLIKGEN» ÏI5

Allen zagen elkander nu met opgefpalktc oojren aan. Mevrouw belastte te blyven , zig ftil te houden, en aftewagten , of ook in hunne tegenwoordigheid gebeld zou worden, Terwyl zy nog als ftokbeeüen ftonden *zie daar weder aan de bel getrokken l

En wie was het, die nu aan de nederhangende koord trok? Een mensch zeker niet, en het verftyfd lyk nog minder. Het was — eene jonge kat, die telkens van den ftoel gefprongen en onder het bed van het lyk gekropen was, zo dikwerf als men dc kamerdeur had geopend. Thans, de aanwezenden zig ftil houdende , vreesde bet dier niet meer, fprong op den ftoel naast het bed3. en fpeelde met de kwast van de koord der bJ.

Julia had, toen zy op het eerst gebét in de kamer gegaan was, de kat wel gezien , doch 'er geen agt op gedogen, wyl zy 'er haare mevrouw,en geenc kat,dagt te vin» den : ook was zy in haare bevreesdheid niet op de gedagte- gekomen, dar misfehien ditfpeknd diertje zou gebeld.hebben»*

AU

Sluiten