Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

i&o spook-

Het heuglyk daglicht, hetwelk den vertzaagden bemoedigt en de vrees Verdryft, kwam eindlyk de kloekmoedigheid van r o b e rt te hulp. Onder geleide van de zynen zogt hy zyn verloren fchaap weder ter plaatze, daar hy vlugtende hetzelve verlaten had. Hy vond het hier ook. De fnorkende pie ter lag agter den a rmftoel, zo lang als hy was, uitgeftrekt, en was — misfehien door den angst van den nagt afgemat — eindlyk in de wél. doende armen van zynen verlosfer, den flaap, gevallen. Hierop verheugde zig zyn goedhartige meester; want hy had reeds gevreesd, dat de goede jongen mogelyk der waereld zelfs vaarwél gezegd zou hebben.

Het geval van den nagt bleef niet lang een geheim voor de inwoners van het fteedje. De verftandigen vermaakten zig met het belachlyk gedrag van robert, en noemden hem een' bloodaart en bygelovigen zotskap. Dit kwam hem weldra teroore, cn verdroot hein derwyze , dat hy aanftonds naar den burgemeester van het fteedje ging, om den geheelen toedragt der zaake te doen aantekenen :

te-

Sluiten