Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ii2

S 1' O O K-

ylden zy op het vernomen gerucht naar den geliefden ouden ; wehneenend betuigden zy hem hunne hartclyke droefheid over hun nabyzynd treurig verlies „ cn zy deeden-dit met zoo veel tc meer deelneemcnd vertrouwen, dewyl zy ccne merkelyke verandering befpeurden in de gelaatstrekken van den zieken, die in de daad met de doodskleur bedekt waren. De grysaart, die nu reeds' zoo lang krank en zwak was, reeds zoo menigen dag eenzaam doorgeleefd, zoo vecle nagten flaaploos doorgewaakt had, vernam deze doodsaankondiging lagchendc, even of hy zich over dezelve verheugde.

„ Zoo als God wil," antwoordde hy- met die gerustheid des gemoeds , welke alleen, en welke ook ft ervend nog het gelukkig cifdeel is van een Godebchaagend leven. — „ Doch daarom," voegde hy daarby, „ de„ wyl gravenstein z:dert den voorigen „ midden-nagt mynen dood voorzegt, daar* ,, om kan ik juist niet op eene fpoedige onts, binding hoopen."

Dochter. Maar, lieve vader! hy heeft u

toch

Sluiten