Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 223 )

ik liefst met my nemen wilde, te ver was om te wandelen.

De ftap, dien ik my zelve voornam, was zekerlyk moeilyk; dit kan ik niet ontkennen. —

Ik ging een echtgenoot helpen, ■ . Ik ging

hem uit eene akelige gevangnis verlosfen, . .

een man, wiens liefde geheel en al van my vervreemd was — ja, die een.ander beminde!

Dan die man echter, hoe laag, hoe fnood in zich zelf, was de echtgenoot, wien ik voorden al wetenden God by het plegtig autaar my verbonden heb, in ziekte en tegenfpoed te zullen

helpen! De Heer Brooks wilde my by

aanhoudendheid van myn 'voornemen doen afzien, vraagendemy onder anderen; — „ denkt gy, Mevrouw Benfon, zulk eene beproeving te kunnen uithouden?"

„ De Hemel," antwoordde ik, „ zal my, zoo ik hoop, genoegzaam onderfteunen in het bezef, dat ik niet meer dan myn pligt doe. —

Ik ga niet," ach, Lucia, hier barstte ik

in traanen uit „ ik ga niet om den onge«

lukkigen verwytingen te doen — maar ik vlieg om hem te helpen, — Ja, zoo het mogelyk is, om hem te verlosfen!"

Brooks. H Gy verbaast my, Mevrouw! *

Gy

Sluiten