Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den —- O myn Lucia! de ïfemel geve, dag gy nimmer 4ie kommernisfen gevoelen nipogt] die het bloedend hart uwer ongelukkige moe! der verfcheuren'" -—, Ik barstte overluid in traanen uit*

Benfon was, of gaf ten|minften voor8hevig

aangedaan te wezen over myn gedrag. . ,~

Hy nam myne hand — drukte die vuurig aan

zyne lippen keek zeer verbysterd en kon

zich niet uiten Eindelyk fprak hy met

afgebroken woorden „ ik kan niet ontkennen ik moet het erkennen ■ 'er

is veel uiterlyke fchyn tegen my: — maar myn

hart myn hart, waardfte Fanny , heeft

u nimmer verlaten."

„ Ach, Benfon," hernam ik driftig, „ fpaar deze woorden toch, bid ik u! -—— Verbeeldt gy u dan, dat ik my door zulk een on~ gerymd voorgeven zou laten misleiden?"'

Na veel over en weder praaten over dit zelfde onderwerp, verzekerde hy my eindelyk plegtig, dat hy dit meisje nimmer weder zien zou. -— „ Maar," viel ik al weder tusfchen' beiden in, „ welke vergoeding kunt gy tiaa^ bezorgen? Nu moet zy immers, zoo als gewoonlyk gefchiedt9 een Straathoer worden 9

Sluiten