Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

i95 E R A S T,

des ongelukkigen , als nu de zwakfte partygeworden zynde , in een geheel ander licht voor. 'sGraaven vriend hadt nu zo groet onrecht niet, als hy , by de eerde leezing,wcl

gedacht hadt Zekerlyk, zeide Erast by

zich zclven , zekerlyk hadde hy wel op eene betere wyze kunnen te werk gaan evenwel — de fchade is zo aanmerkelyk groot

niet veelligt heeft men hem genoodzaakt,

op die wyze te handelen Ik wensch van

harten , dat de vriend van den graave het geding winne... Ik wenfehe...

Wat zoudt gy mogen wenfehen Erast! wat toch anders , dan geen fchroomvalllge — geen booswicht te zyn -— geen mensch, die, uit vreeze voor anderen , de rechtvaerdige zaakvan den geenen , dien het noodlot in uwe handen gebragt heeft, aan dien vreeze opoffert?

Erast is een onrechtvaardig rechter, omdat hy voor menfchen bevreesd is. Hy komt ter reehtbanke , en beloert , met fchroomvallige oogen, zyne mederechters,. om , uit derzelver houding en oogen , zo veel mogelyk , de gevoelens hunner harten te ontdekken.

Zo dra hy de?e zaak zal voordraagen , laat hy niet na , vooraf , het characler van zynen

ade-

Sluiten