Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

2o3 DE ZOON

ftand in dit leeven , geheel tegen myrierf zin , aanteneemen. Gyweet, Rofenau, dat myne ouders my daartoe reeds bedemd hadden,toen ik nog een kind was, en in de wieg ihep. In de warmte myner eerde jaaren ligtzinnig ^zonder nadenken , door losbandige gezellen , op den doolweg gebragt, bezocht ik, op zekeren dag, een jong meisje , dat ik niet hadt moeten bezoeken. Toen werdt de maate myner onbe» dachtzaamheid vervuld.

De naam van dat meisje is Lucile. Zy werdt zwanger. Myne oogen gingen over myne onbedachtzaamheidopen — ik zag een zwarten ren van derzelver akelige gevolgen. Myne eerden post welken ik bekleedde , myn maagfc hap, het ongelukkig kind , dat ik verwekt, en het meisje,dat ik onteerd had!! Ik wist niet,hoe my , in dit alles te gedraagen. De vader van het ongelukkig meisje kwam by my. Hy was een medegaand man , en hadt medelyden met my. Hier , zeide hy, ik heb medelyden met u. Ik wil doen wat ik kan, om uwe eere te redden. Geef aan myne dochter een duizend gulden , en ik zal voor de opvoeding van het kind zorgen. — Geen mensch in de waereld zal iets van dit geval weeten.

Wat

Sluiten