Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

R OS E N W A L D. 125

zyn afgemat en kloppend hart. Hy poogde nog het een en ander te zeggen: tevergeefsch echter. De verregaande aandoening zyner ziele nam de beevende item weg. Hy bleef fpraakeloos aan de lippen zyner vriendin hangen en ftierf.

Eleonore viel buiten zich zelve , op den flervenden neder. Op hem nedervallende , viel het afbeeldzel van haaren vader van haaren boezem. Rofenwald , die genaderd was , om haar optebeuren , neemt het afbeeldzel op —— en zag in hetzelve —— zyn vader! Eleonore naamelyk , was die zuster van Rofenwald , welke hy zo lang te vergeefsch gezocht, en nu, op eenmaal, zo ongelukkig gemaakt hadt. Nauwlyks hadt hy dit afbeeldzel gezien nauwlyks voor dat van zyn

vader erkend , of een ftroom van angften en verfchrikkingen namen zyn hart in. Hy viel op het ligchaam des ontzielden neder — —— kuschte hetzelve — noemende het by naame. Valcour Valcour — ó geliefde!... ó ongelukkige ! riep hy, ó myn vriend ! zo deerlyk door een verraader—» een fluipmoorder om het leeven gebragt! —— ó myn wreed vermoorde vriend ! doe , ö doe nog eenmaal P uwe

Sluiten