Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREURSPEL. 45

verlangend hart deedt my hier komen... Uw lieftalig itilzwygen voorfpelt my genoegzaame hoope.

(tegen Eduard.) Befte der vaderen, zyt gy waarelyk zo goedertieren geweeft, en zult gy my, na myne vermeetelheid, nog lief hebben ?

Eduard. Gy vervult my met aandoeningen, die mogelyk tegenswoordig alle myne ontwerpen zullen veriedelen — aandoeningen eener onbekende droefheid, die echter niet ontbloot zyn van wellust. Kunt gy denken , dat ik zou kunnen ophouden, u te beminnen en evenwel den bevalligcn, fchoon zorgelyken, poft van vader waarneemen ?

Lucia.

Neen, zekerlyk neen. Maar ik vreesde, of ik, door myn verzoek, uw ongenoegen verwekt — of ik, daar door, een gedeelte uwer liefde zou verbeurd hebben.

Eduard. Gy zoudt alles van my kunnen maaken, wat gy wilde Lucia, behalven uw vyand. Wanneer ik myne oogen zal fluiten, om die nimmer weder te openen, zult gy eerft zeggen kunnen, dat gy uw vriend hebt verlooren.

Lucia.

Zo blyve ik dan uwe dochter, en gy zult toeftaan, dat ik,dezen dag,met Fanny, naar de zuftcr myner moeder, voor eenigen tyd, moge te rug keeren ?

Lduard

Sluiten