Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREURSPEL. 119

hy u boven alle vrouwen beminde, fcheen hy te ontaarden .. . Zou hy, meent gy, een voorwerp als Dorife, door eene hartstocht, minder fterk dan zyne liefde voor u, waardfte jongvrouw, gedreeven, kunnen opofferen ?

Lucia.

Die opoffering ftaat my, in de daad, zeer duur. Zy fchokt niet weinig de vooruitzichten myner liefde , in het nafpooren haarer geneugtens. Dorife aan Lucia te worden opgeofferd ! Hoe vernedert my deze bedenking} Zo ik my zelve wel kenne, hoe onrechrvaerdig is dan deze opoffering!

Richard.

Onslot, ons hart en onze wil zyn machten, die vry, die onbepaald zyn, die op zich zei ven ftaan.en geene rekenfchap aan eikanderen behoeven te geeven. Elk heeft zyn taak-elk zyn dagwerk. Wy zouden minder redelyk zyn, indien ons hart van ons lot, onze wil van die beide af hing - indien zy allen den zelfden lyn trekken - den zelfden weg gaan moesten. Dorife fchynt haar fegel aan deze waarheid te hangen. Zy zal den minnaar in Dorval gaerne aan u afftaah, wanneer zy, in Lucia's gemaal, een haarer dierbaarfte vrienden mag blyven bezitten. Zo verheft zy de gevoelens van haar edelen geeft boven de min fterke verbeelding haarer zinnen, en geeft, op die wyze, aan Dorval de verpande vryheid te rug. Zy befchouwt zich zelve als een noodzaakelyk offer, omdat zy het hart van Dorval onafhangelyk befchouwt en reghtvaerdigt dus zyne verandering.

H 4 Laac

Sluiten