Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREURSPEL

127

ter — om hem voor altyd , vaarwel te zeggen — om getuigen te zyn , hoe de deugd zelve, door eigen fchuld, en omdat zy is die zy is, haaren eerbiediger kan doen omkomen.. . Redden zegt gy! Och Fanny! Het lot van Dorval kent geene verfchokking. Heeft hy deze waarheid met zyne roekelooze met zyne beevende hand niet ondertekend ?

(Zy neemt den brief uit de hand van Fanny en kufl hem.)

Rampzalige, dierbaare letteren ! Doodelyk kenmerk , dat my Dorval, tot op den oever des grafs, bemint! Laatlt en veegfl; bewys, dat hy geleefd — dat hy voor my geleefd hebbe, ontfangt de tekenen myner liefde van myne lippen. Ontwikkel u door myne bittere traanen. ö Brief van Dorval, gy zult, wanneer ik wakker ben, het geftadig voorwerp myner oogen — wanneer ik flaap het fegel van myn hart zyn, en, in myn graf, zult gy op myn boezem tot ftof worden. .. ö Fanny, Fanny, wie onder de vrouwen ontfing immer eene liefdeverklaaring als deze ? Zag men ooit rampzaliger wezen dan ik, fchier van alle zyden, voor den wanfpoed, bebolwerkt door de aangenaamfte toezeggingen en vooruitzichten.

Fanny. Veelligt dat een fpoedig hulpmiddel.. .

Lucia.

Zwyg van hulpmiddelen? .. Ydele vertroofting! .. Laat uw medelyden de vlyery niet te hulp roepen!

Sluiten