Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

272 K L E O N.

Alexandrine. Wat toch meent gy met deze ontkenning ? Poo* toch, bidde ik u, myn hart geene bedriegclyke hoop in te ftonen. Men lydt eenmaal genoeg door het verliezen van 't geen men gaerne zou willen behouden , al wordt dat lyden door geene te leurflelling in 't geen men befiaat te hoopen, verdubbeld. Sofia.

't Is gebeurd , dat wy eens, over de hoop fpra. ken, en wat heb ik u dieraangaande, tot befluir onzer redeneering, doen opmerken ?

Alexandrine.

Dat haar onfeilbaare tekenen voorafgaan, om ze

van inbeelding te onderfcheiden Dat ze de bal*

zem van een gewond hart — de toevlucht der trcurigen, en de trooftengel der geenen, die mee tegenfpoeden te worftelen hebben, mag genoemd worden.

Sofia.

Nu dan, by myne ontkenning, bedoele ik u door deze hoop te verflerken. Uw vader is heer en gebieder, met betrekking tot uals zyne dochter; maar een louter lydelyk werktuig, met opzicht tot die vrymagtige Voorzienigheid , door welke alles, in hemel en op aarde befluurd wordt; en hangt dan uw huwelyk wel zo geheel en alleen van uw vader af, als gy uw verbeeldt ? Och ! myne waarde, wy wikken en weegen, befchikken en verrichten, al wat 'er in deeze waereid voor ons te doen valt, als werktuigen, die, door eene onzichtbaare almacht

Sluiten