Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ioo MARCUS ANTONIUS en CLEOPATRA.

Ahenobarbus. Alleen by Antonius, die zyn' wil meester maakte van zyne rede. Wat! otïchoon gy vluchtte uit dat verichrikkelyk tooneel des coriogs , daar de veelvuldige gelederen eikanderen deeden beeven, moest hy u daarom volgen ? Zyne vuurige liefdedrift behoorde zyn krygsmanfchap niet verftrikt te hebben, in zodanig een tydftip, toen de eene helft der waereld tegen de andere gekant was, en hy het voorwerp des gefchils. De fchande was niet minder dan het verlies, dat hy uwe vluchtende wimpels navolgde, en zyne zeemagt, die hem verwonderd nakeek, verliet.

Cle op a tra. Ik bid u wees ftil-

Antonius en zyn Afgezant. (Op bet

Tooneel komende.)

!

Antonius. Is dat zyn antwoord ?

Afgezant.

Ja, Mynheer.

Antoni us. De Koningin zal dan eene heufche behandeling genieten, wanneer zy ons overlevert.

r Afsezant.

Zo zeide hy.]

As tonius. Laat haar dit bekend worden. (Tegen Cleopatra.) Zend deezen gryzen kop aan Casfar, aan dien jongen , en hy zal allen uwe wenfchen tot den rand toe met heerfchappyën opvullen.

Cleopatra. Dat hoofd, Mynheer?

Antonius.' (Gaaj op nieuw naar hem. Zeg hem, dat hy

de

Sluiten