Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ïi» MARCUS ANTONIUS en CLEOPATRA.

waereld verfmelt! — Ach.' Myn waarde Heer! Helaas/De lauwerkrans van den oorlog is verwelkt, de noordftar der krygsknecbten is gevallen ; jongelingen en jonge dochters ftaan thans gelyk met mannen; het onderfcheid is verdwenen; en daar is niets aanmerkenswaerdigs overgebleven onder de albefchouwende maan. (Zy valt in zwy»..) Charmian. Ach.' wees bedaard, Mevrouw.'

Ir as.

Zy is ook dood, onze Koningin.

Charmian.

Mevrouw.'

Ir as.

Koningin.'

Charmian, Ach, Mevrouw.' Mevrouw l Mevrouw.' -»

Ir as. Koningin van Egypten

Charmian.

Stil, ftil, Iras.'

Cleopatra.

Neen, thans niets meer dan eene bloote vrouw, die geregeerd word door dezelfde armhartige driften als eene lboerin, die de koeijen melkt, en de geringfte bezigheden verricht.' — Ik behoorde nu myn' fcepter de onrechtvaardige Go. den myn' fcepter in het aangezicht te werpen, en hen toe te roepen, dat deeze waereld hunne (wooning) evenaarde, vóór dat zy ons ons juweel ontroofd hadden. Alles is (thans) een enkel niet; geduld is zotheid,en ongeduld voegt flechts aan een' hond, die dol is. Is het dan eene misdaad in de verborgene wooningen der dood in te dringen, éér zy tot ons durft komen? Wat is het, myne vriendinnen? Wat, wat? —5 Weest

wel»

Sluiten