Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREURSPEL. 151

den nog'onze kleederen, en de toeftand van onze lichaamen u toonen welk een leven wy zedert uwe verbanning geleid hebben. Oordeel zelf of wy niet bier gekomen zyn veel ongelukkiger dan eenige an« dere vrouwen van den aardbodem, omdat uw gezicht , dat onze oogen moeft doen overloopen van blydfchap.en onze harten doen opfpringen van verrukking , hen noodzaakt tot fchreijen, en kloppen van vrees en droefheid; daar de moeder, deechigenoote, en het kind zien moet, dat de zoon , de gemaal, en de vader de ingewanden van zyn Vaderland verfcheurt; en uwe vyandfchap treft het meelt ons ongelukkigen; gy belet ons de Goden te bidden, hetgeen een trooft is, dien alle menfchen genieten behalven wy. Want hoe kunnen wy, he-. laas! hoe kunnen wy voor ons Vaderland bidden, waartoe wy verplicht zyn , en tevens voor uwe overwinning, waartoe wy insgelyks verplicht zyn? Helaas! Wy moeten ons Vaderland,die geliefdevoedfter, verliezen, of uw' perfoon, die onze,grootfte trooft in hetzelve is. Wy vinden niets dan droevige rampen, fchoon wy onzen wenfch verkrygen, welke van beide partijen het ook mooge winnen. Want, of gy moet, als een verbannen verraader, geboeid door onze ilraaten rondgeleid worden; of gy moet uwe overwinnende voetftappen zetten óp de puinhoopen van uw Vaderland, en den palmtak draagen voor dat gy dapperlyk het bloed van uwe echtgenoote en kind geftort. Wat my betreft, zoon, ik heb voorgenomen, niet te wachten totdat het lot deezen oorlog zal beflist hebben. Indien ik u niet kan overbaalen om liever eene edele gunst aan beide de partijen te bewyzen, dan den ondergang van eene van beide te zoeken; dan zult gy niet zoras optrekken om uw Vaderland te verwoeften, of gy zult, wees daarvan verzekerd, op het lichaam treeden van uwe moeder, die u ter waereld gebragt heeft.

K 4. ' Via-

Sluiten