Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREURSPEL.

-"53

opgefperde kaaken der lucht met donder willen vervullen, en uwen blikfem met eene fchichc willen wapenen , die een' eikenboom vaneen zou doen fplyten. Waarom fpreekt gy niet? Denkt gy, dat het edel is voor een' groot'man geleden ongelyk fteeds te herdenken ? Spreek, Dochter, want hy geeft op uwe traanen geen acht. Spreek gy, myn kleinzoon; mifichien zal uw kinderlyk gevlei hem meer beweegen dan onze redenen. Geen man in dewaereld heeft grooter verplichting aan zyne moeder dan hy, en echter laat hy my hier ftaan praaten als eene gevangene. Gy hebt nog nooit in uw leven uwe moeder eenige gunft. bewezen, fchoon zy, arme hen, niet teder over een tweede broedfel, u naar den oorlog, en daarna, met eer overladen , wederom naar huis geklokt heeft. Indien gy zeggen kunt, dat myn verzoek onredelyk is, jaag my dan met fchande van u weg; maar indien dit niet zo is , dan handelt gy niet eerlyk, en de Goden zullen u ftraffen, om dat gy my de plichtbetooning ontzegt, die eene moeder toekomt. — Hy keert zich van ons af. Knielt, edele Vrouwen , laaten wy hem met onze kniën befchaamen. Aan zyn'riddernaam Coriolanus is meer hoogmoed verknocht, dan barmhartigheid aan onze gebeden. Knielt, knielt, endaar mede gedaan, dit is het laatft. Dan zullen wy terug keeren naar Romen om met onze medeburgers te fterven. Nu, zie voor het minft ons aan. Dit kind, dat nog niet duidelyk genoeg kan uitdrukken wat zyn begeeren is, maar echter knielt, en gemeenfchaplyk zyne handen met ons opheft, zet ons verzoek meer kracht by, dan gy hebt om het af te flaan. — Komt, laaten wy weggaan; deeze man heeft een Voifcifche vrouw tot zyne moeder; zyne huisvrouw is in Corioli, en dit kind gelykt hem flechts by toeval. — Geef ons nu ons affcbeid. Ik ben nu geftild totdat onze Stad in brand zal ftaan, maar dan zal ik nog eenigë woorden fpreeken.

K 5 Corio*

Sluiten