Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

):( 22ö X

hij bet aan zijne Leezers opgeeft als het gevoelen vari Athanasius zeiven (a)? — van een man eindelijk < dieniet alleen alle de plaatfen voorbij hapt, die hem tegen zijn (fr), maar ook den onoplettenden poogt te verfchalken met de befluiten van het Concilie van Sirmium in Slavonien Cc), en intusfchen verbergt, dat het eene Arriaanfche Vergadering was ? e'éven ééns als of iemand, dc echte Leer der Proteftanten bewijzen wilde, uit de befluiten van het Concilie van Tremen. Hoe billijk is de vermaaning in den Text, zich niet te laaten omvoeren door valfche fpeelers , cn de kwakzalverij der menfchen, om hjliglijk tot dwaaling te brengen.

Treft men aan den anderen kant menfchen aan, dié van een nafpoorend onderzoek der gronden van hunnen Godsdienst weinig werk maaken, en, of door traagheid, of door tijd-gebrek, of door verkeerd bcjluur, op niets anders gezet zijn dan op het geen zij praclicaal noemen , en tot het beftuur van harl: en wandel onmidlijk behoort; bij deeze weet men, langs een anderen weg , gereeden ingang te vinden. Men maakt hun van de Leer der Proteftanten eene verkeerde voorftclling, als of de beoeffening der godzaligheid merklijk daar bij benadeeld wierdt, „ Zalig

willen worden zonder verdienften (zegt Spalding) a, maakt traag in het beoeffenend leeven des Chri„ftens," en hij vergat het: Uit God, Door God, Tot God. „ De leer der genoegdoening fluit be„ rouw en beterfchap uit," zegt Eberhard , en ver-

„ bergt

Ca) Men vergelijke Athanasius, Opp. T. i. p. 553. met Priestleij, L. C. p. 12, 13.

Cb) Welke hij echter hadt kunnen weeten, al was het Hechts uit Grotius de Satisfadione Ghristi, tegen F. SociMus gefchreevcn.

CO L. C. p. 44.

Sluiten