Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Aan don louis de reQüesens. 21

Dien roemenswaarden moed, geduld en trouw vergelden:

lk öel aan Mondragón hun vryheid, of hun dood. Zo gy vrywillig geeft wat nood u móet doen geven,

(Ik meen de fterfce ftad,) het zy gy fterft, of niet, Schenkt Nasfau 't Spaanfche volk de vryheid , met het leven;.

Myn kielen voeren hen waar Mondragon 't gebied. Het ftaat aan hem het lot dier bende te onderfchryven;

Want wat hemzelv' betreft, dat hy Oranje kenn': Gy weet, ó held! den prys van deugd- en krygsbedryven ,

Eu ziet dat ik zelfs vrind eens eedlcn vyands ben. Indien 't nu roem verdient een' vyands deugd te loonen,

Verbind het wee eens vrinds dan niet noch meer het hart ? Zou Mondragon een' vrind in nood geen hulp betoonen,

Daar hy zyn' vyands volk altyd beftreed met fmart? Gy weet myn Aldegonde, een zuil van myn belangen!

Viel in Toledoos hand, met gruwzaam Iyfsgevaar; Requefens houd dien held tot noch toe krygsgevangen :

Welaan! ftrek voor myn' vrind by my ten gyzelaar. Befef, ó Mondragon! wat Nasfau u wil geven:

De vryheid van een volk dat, ras van wee herfteld, Den man die 't heeft gefpaart pligtmatig kan weêrftreven,

Op uw' Requefens last, in ftad, of oorlogsveld. En wat begeert van u die vyand tot belooning?

De vryheid flechts ééns vrinds, die meer my dïenftig is Door waarlyk wyzen raad, dan door zyn' moedbetooning;

Verdienende inderdaad uw liefde, en deerenis.

B 3 Laat

Sluiten