Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AAN MYNE KUNSTVRIENDEN. 21

De taal van Pcrfius fteiint dus op goeden grond:

En, inderdaad, zo hy reeds ftof tot fchimpen vond;

Was reeds in zynen tyd gezond verftand verloren ,

Ik vraag dan op myn beurt, ,, wie heeft geene Ezelsooren?"

Vorst Midas, om zyn' waan, geftraft door Fcbus hand, Bedekte met zyn pruik een korte poos zyn fchand'; Tot eindlyk zyn barbier, voor wien dc mom mocstwyk:n, Zyne Ezelsooren merkte, en ze aan het volk deed blyken. Wanneer ik lieden met een' breeden, diepen hoed, Met eene groote pruik op 't moedig hoofd ontmoet', Of met een hooge kuif verr' boven peil gerezen; Dan, dan, myn vrienden , wenschte ik hun barbier te weezen! IJet graauw, dat altoos blyk van avrechtsch oordeel gaf, Meet in 't gemeen 't verftand by pruik of hoeden af: Maar ik, (het'moog' pedant en dweeper vry verfrooren) Ik neem naar hoed of pruik dc maat der Ezelsooren.

Gewis, het waare in ons een blinde raazerny, Myn vrienden, waanden we ons van Ezelsooren vry: Wy dwaalen duizendwerf van 't fpoor der zuivre reden; Ons oordeel is omringd met dikke duisterheden :

B 3 En,

Sluiten