Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

54 ANTIGONUS AAN ZEN O.

6 Neen. 't Is walglyk zich als held te zien begroeten,,

Wanneer elk voorwerp ons de heldendaad betwist: Kan daar het waar geluk, de glori, ons ontmoeten,

Waar 't krygsdier öf de vuist de zege in 't veld beflist ? Myn hart, te fier om zich met ydlcn waan tc vleijen,

Kwynt in verdriet; en mort, fehoon 't ieders hulde wint; Dewyl 't, fehoon duizenden zyn' eedlen aart verbreien,

Zich ledig van verdiende en eigen grootheid vind. Ik haat myn fchyngeluk, de pracht, en 't rustloos woelen\

AH' lasten, die dc troon aan zyn' bezitter fchenkt: De waare roem is 't wit waarop myne oogen doelen;

'k Vereer den lauwertak, waarmee zyn hand my wenkt» Dc zuivre deugd, zo fchaars by vorften aan tc treffen,

Naar wier bezit ik haak , wier fehoon myn ziel bekoort; De alwaarde deugd alleen kan waarlyk ons verheffen:

Zy baart een heil ,'t welk tyd , verdriet noch wroeging floort, Gy dan, myn Zeno , die, bezield door haar vermogen,

Haar godlyk bceldtenis in 't wys gemoed vertoont; Gy, die myne onrust ziet, myn zwak doch loflyk poogen,

En de eedle zucht ter deugd die in myn' boezem woont;

Leer

Sluiten