Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 14 )

Zou hij, die 't wankend ftael vaek verfde in heldenbloed, Den akeligflen dood in 't aenzigt durft trotferen,

Ten koste van zijne eer, tot fchande van zijn' moed, Door laffe logentael zijn edle ziel onté'eren?

Neen, Vorst! 'k ben een Romein/k min de eer, en zwoer bij haer, Der vrijheid eeuwig trouw - u, tot haer heil, te fkgten.

Mijn hoop bedroog mij - maer die eer tart al 't gevaer Ze acht mij ftrafwaerdiger, dan gij mij ooit kunt achten.

Geen krijgszwaerd voegt meer in deze onbedreven hand _ Nu 't gunstloos Godendom mijn oogmerk deed mislukken.

Dat teier dit vuur veneer', ten zoen van 't Vaderland Zie, dat geen pijn mij voor een' dwingland kan doen bukken.

Maer waen u niet bevrijd voor Romes wraekgeweer; Al heeft de Raed mijn hand - al heeft hij mij verloren;

Gansch Rome haet en vloekt Hetrurisch Opperheer Niet Mutius alleen heeft uwen dood gezworen:

Drie honderd Ridders deen, benevens hein, dien eed Meineedigheid, Mijn Heer! is onbekend in Romen -

Hun mangelt moed noch list - elk heeft den dolk gereed Door duizend middlen kan hun hand uw bloed doen firoomen.

Sluiten