Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(26)

Wanneer mijn moêgefchreid gezigt Zich, nu eens op mijn wrakken richt,

Op mijn vaneen geltormd vermogen, Dan op mijn gade en telgen ftaert — Wen dus hun leed mijn leed verzwaert —

Natuur noch min mijn wang kan droogeu.

Dan, als mij, door zwaermoedigheid — In 't holst van 't fombre bosch geleid,

Of aen een treurwilg neergezonken, 't Heelal rondom mij duister fehijnt, En, daer alle aerdfehe hoop verdwijnt,

Ik door God zelf mij toe zie lonken.

Dan, o! dan drukt mijn hand de luit!

Dan galmt zij mijn vervoering uit! Dan doet een volle borst mij fpeelen!

En nooit leg ik het fpeeltuig neêr,

Of 'k voel in 't hart de kalmte weêr, En troost mijn boezemwonden heelen.

Sluiten