Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 30 )

O! fchenkt gij, in mijn jeugd, mijn leven zoo veel zoetheid,

Vereer mij dan nog meer; maek dan mijn heil volmaekt! Ik fineek,, bij zoo veel gunst, van u nog grooter goedheid; -

't Zijn de eêlfte lauwren, waer mijn jonge ziel naer haekt. Uw vriendfehap is mijn wensch, ei laat mij daer in deelen!

Al drukt mijn kunst te flaeuw haer hoofdbegeren uit, Laet u 't opregte hart in mijne fmeeking ftreelen .-

Dat fchreeuwt om deze gunst, daer de onmagt 't fpraeklid ftuit. Schoon drukke bezigheid mijn hand reeds deed verfirammen,

In 't handlen van de lier, zij vat, om u, die aen; Uw vriendfehap doet haer weêr op zegepalmen vlammen -

Uw vriendfehap, meer dan't goud, waernaer zij ooit mogt ftaen : Maekt, Vrienden! maektmijn lot voor elk op't hoogst begeerlijk, Dan wordt mijn hart met vreugd, mijn naem met roem gevleid. Kunstbroeders! eindloos blinkt mijn gloriezon dan heerlijk....

Gij lonkt! wat heil! triurnf! mij wacht de onfterflijkheid. 1782.

Sluiten