Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(51 )

Ik zweer — en Neêrjands God zal mij getrouw doen blijven —

Nooit ziet uw dwingland mij aen zijne kniên gebukt, o Vrienden! 't is zoo zoet, voor 't Vaderland te fterven,

Wen vrijheid door 't geweld ter flagtbank wordt gebragt. Maer kunnen wij voor haer de zegekrans verwerven —

o! Voelt het aen uw hart — wat heil ons dan verwacht! Dit zielbegeerig heil, o Land- en Feestgenooten,

Die voor de heerschzucht gruwt—den hooffchen dwang vervloekt! Spreekt flechts in ons het bloed, waeruit wij zijn gefproten,

Wordt voor ons hart bereid — indien ons hart het zoekt. Hij, die dit heil niet zoekt, kan vrijheid niet beminnen ,

En vrijheidhaters zijn een vloek in 't oog van God: Nooit drukk' hun voet dit erf — nooit treden zij hier binnen,

Of't fchuldig hart treff' de angst van Iluèoos beulenrot! Maer ik zet onbevreesd op dezen grond mijn fchreden,

Deez' grond, herkomftig uit het Hamhuis van de Groot. Mijn borst haelt ruimer aêm — dees plaets wordt mij een Eden,

Bij 't ftaren op Marie en haren Echtgenoot.

o ! Waer de vrijheid reeds aen onze zij' gezeten!

Hoe zouze een teeder oog op haren martlaer flaen! D i

Sluiten