Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zints die digter heeft gezongen

is 't nog eeven eens gefteld, en ten fpijt der oude zeden

houdt de mode als nog het veld. Ze is zoo fterk zelfs doorgedrongen,

dat men alles gansch veragt, 't geen niet pronkt met vreemde naamen

meest in Frankrijk uitgedagt. Eertijds noemden wij ons rustplaats

flegcs een bedftede, anders niet; een benaaming zeer natuurlijk,

wijl de rust op 't bed gefchiedc. nu zijn 't meest Tomheaux, alcoves

en Hts d'anges. Hts d'amour, ii la turque, en perjisnns,

met cousfins garnis autour. (a)

De-

(4j Ailc deeze vreemde benaamingen zijn enfants du caprice; de hoofdzaak , rust, blijft, dog de godaante varieert. Tombeaux en Hts d'angcs, egter, hebben weinig of geheel geen overeenkomst met hunne benaamingen.— Ccuijlin garnis beteekent, om mij verftaanbaar uit te drukken,

dat

Sluiten