Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

n mengelpoëzie.

Ach! mocht eens weêr haar beeld herleev*»!

Zo wierd ras de eigenbaat geweerd i

Zo zou zich 't leed van hier begeeven: Zo werd de trots der wraak verneerds —

Zo vond ik, op deez' treurige aarde,

Een vriend — een trooster in den druk;

Wiens hart zieh met mijn wenfchen paarde,

Door een éénlremmig vree-geluk.

Vervul deez zucht, 6 opperst weezen! Herftel, ó Jezus! 't vriendfchaps licht:

Doe tweedracht voor haar' invloed vreezea .

Geef dat het fpook der onrust zwicht. Triümf, dan zach men de eendrachts Staata*

Weêr bloeien door d'Oranje gloed:

Dan wierd de dwang der onverlaaten, Een eeuwge nacht van tegenfpoed. 1786.

AAN

Sluiten