Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

S24 HUGO d E G K O O T.

De bange moeder, lang berooft van 's levens blijheid,

(Haar Gaê viel aan haar zij, daar ze op dc wallen (treed, Rochelles vrouwendoet, kend 't zalig heil der vrijheid,

En tart vol moed , voor haar, in rouw het grievendst leed,) De bange Moeder treurt, omringt door tedre kindren , Die, op haar zorg gerust, nu vruchteloos om brood Haar vragen, 't vaal gebrek doet reeds hun krachten mindren s

Om 't veege wiegje zweeft de pijnelijkfte dood, Den Iaatden voorraad (trekt, om nog haar lievelingen,

Voor 't laatst verkwikking, in hun ijslijk lot, te biên s Zij ziet door honger thans hun ingewandjes wringen ,

Daar zij vergeefsch om troost haar (laag in de armen vliên , De maagre handjes, om haar zwakken hals geflrengelt

Verzaamlen nog voor 't laatst al de uitgeteerde kracht 't Verbleekte mondje kuscht, en 't zieltje word verengclt,

Terwijl de wreedfte fmart, nog in de doodituip lagcht; Zij gilt door zielverdriet, daar zien haar brekende oogen ,

Haar pas gebooren wicht door gloenden dorst vcrfmoord s Haar boezem , lang verdroogt, gloeit thans door mededoogen , Daar zij de laatde kreet van * dervend kindje hoord j

On-

Sluiten