Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AAN HUGO DE GROOT. 23

Zolang zy evenwel haar' hugo moet beklagen,

Niet om zyn wanbedryf, maar om zyn ongeluk, Zal 't haar onmooglyk zyn vergiffenis te vragen

Voor hem , als had hy deel aan eenig gruwelfiuk. Gefmeek voor een' gemaal wisn ik niets zag verrichten,

Dan 't geen in 't vaderland geroemd word overal, Behalven by den prins.... Dit fmeeken waar' betichten;

En wil men dat ikzelf de groot betichten zal? De prins , of wel zyn raad, zy fchelmenrot genadig;

Tot noch toe is de groot by elk een fchuldloos man. Wie om vergifnis fmeekt verklaart zichzelv' misdadig.

Wie de onfchuld fmeeking vergt verklaart zich voor tiran. Voor my, ik kan de groot niet in zyne eer verkorten.

Hy ftond de vryheid voor, hy mint zyn vaderland, 'k Zag liever fchuldloos hem door 't zwaard ter nederftorten,

Dan dat hy fchuldig fcheen, en leven zoude in fchand'. Want leven zonder eer, welk een elendig leven! I Wie dat verkiest verklaart zichzelven eereloos. Nochtans ik wil uw' eisch, uw' drang voldoening geven,

Mits eerst my blyk' dat zelf de groot dien weg verkoos. Het zy my vry vergund myn' echtgenoot te fchryven.

Zo hy, die best zich kent, met ernst befluiten kan Tot fmeeken om genaê voor hem my aan te dryven;

En vind ik hem een' zwak , of een' misdadig man, Straks zal ik Hollands (laat, (geen' prins, zyn' dienaar!) fmeeken,

Dat die den blooden man, of fchelm , genadig zy.

B 4 Aan

Sluiten