Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

32 GILLIS VAN LEDENBERG)

Ze is zonder bloeddorst wreed , en zonder haat wraakvoedend',

Dat is, zy moord, zy boeit, doet alles om zichzelf: Ze ontrukt Gerechtigheid haar zwaard , misbruikt het woedend',

Met koelheid, fchoon zy deugd een' poel van rampen delv'. Beklagenswaard' de man die wreed zich ziet gedrongen,

De klaauw dier hofnarpy ten doel te moeten fiaan ! Gelukkig is dc man die, door haar boei bedwongen,

Den heldenmoed bezit om zich daarvan te ontdaan! Door vryheid , en natuur ziet hy zich 't pad gewezen ,

Waar langs hy ras de klaauw des hofgedrochts ontgaat: Zyn moedig hart hebb' flechts het derven niet te vreezen!

Ziedaar hem vrygefleld van 't woên van eigenbaat. Maar , zee me eens, waarde zoon! is dan het menschlyk leven,

Wanneer men 't wél befchouwt, zo ongemeen een fchat, Als doorgaans, in 't gemeen,'t aan ons word opgegeven ,

Alfüf't het grootst geluk des dervelings bevat ? Bchoeftiger dan 't vee word de arme mensch geboren:

'tVee brengt meest dekfel meê',demensch verfchynt hier naakt, Doet fchreijend' zyn behoefte in 't eerde tydftip hooren ,

En word, als in gevaar, met zorg, met angst, bewaakt. Hy leeft als wezenloos een' gantfehen reeks van dagen,

Zyn weerloosheid verëischt elks hulp een lange poos; Zyn hand is hem onnut, zyn voet kan hem niet dragen ,

Zyn oog, zyn oor, 't is all' voorlang hem nutteloos. Zyn mond is onbekwaam tot fmeeken, en gebieden,

Men voed hem als een dier: die nare ftaat verdwynt;

Gc-

Sluiten