Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

66 LODEWYK VAN NASSAU,

Dan zy een vredevrên op 't hoogst des muurs het teeken,

Dat Lodewyk met eer den wal ontruimen mag : Maar wil Toledo niet van uittogt hooren fpreken,

Zo hy niet luistren wil naar eerlyk krygsverdrag, Dan toont de flag en rook, veroorzaakt door het fpringen

Van 't flerke wapenflot, daar ik myzelv' bewaar Voor overval, voor dwang, of boei der muitelingen,

Dat ik de boei ontkwam van 's lands geweldenaar. Dees brief, in teekens u en my bekend gefchreven,

Gaat af met mynen bode in 't midden van den nacht: Dit fchrift kan Alva dus in 't minst geen oopning geven

Van myncn fiaat, offchoon 't al kwame in Alvaas magt, Doch 't waar' zo, dat hy al den inhoud wist te ontknopen,

Dan noch verergert nooit door dit gefchrift ons lot : By weigring zie 's lands beul dat hy niets heeft te hoopen ,

Dan op een' hoop van puin, na 't fpringen van dit flot. Hoe 't zy, zo 't ergst gebeur', denk, denk flechts aan uzelven.

Dat Willems moedig hart niet denke aan Lodewyk; Maar aan den poel van ramp dien Alva hem kan delven,

Door list, verraad, of flag, of alle drie gelyk. Doch zo u 't bloed al dwingt aan Lodewyk te denken,

('k Hoop dat het zelfbehoud u 't harte fterker raak', Dan vruchteloos beklag, en ydel tranen fchenken!)

Denk dan aan Lodewyk alleen tot Neêrlands wraak. Uw krygsdeugd, door de kreet van broederbloed geiteven,

Scherpt uwe listen op, en fpoort uw' yver aan:

De

Sluiten