Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

*( 27 >>

Hoe treft die ramp des Lands uw edelmoedig hart!

Welaan! laat dit gevoel, dit vuur niet werkloos blijven! Laat nu uw heldenvuist, die 's vijands woeden tart,

De blikkerende kling, door britfche nekken, drijven! Ligt fneeft'gij! maar, wat nood! dan is uw jongfte fnik Een offer, aan den roem des Vaderlands geheiligd!

Gij fneeft niet: neen! uw naam wordt, in dat oogcnblik,

Onfterflijk, tegen 't woèn des feilen tijds beveiligd. Maar! keert gij uit den flag; wat vreugde! welk een eer!

Dan kroont de Vrijheid u met eeuwige laurieren; Zij noemt u haaren zoon, en zal uw krijgsgeweer, Geverwd in 's vijands bloed, met eerengoud verderen!

Ja! fiere Jonglingfchap! gordt nu het zwaard op zij! .

De Liefde voor 's Lands eer moet uwen arm befluurcn! Het zugtend Vaderland, de droeve Koopvaardij, Doe u het grootst gevaar, het heetfte vuur verduuren!

Sluiten