Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

*( 44 >

Des nagts, wanneer de ftervelingen Gekoesterd worden door de rust, Als zagte fülte 't aardrijk kuscht,

En 't maanlicht waakt aan 's hemels kringen ; Dan zit gij, daar geen flaap u trekt,

Doortinteld van een (lil genoegen, Dat uw verflaauwde geesten wekt,

Voor 't heil des vaderlands te zwoegen; Tot, voor het blozend morgenlicht, Het feheemren uwer lampe zwigt!

Gij fpuwt 's lands wettige overheden Geen adderspog in 't aangezigt! Doch, faalt de zwakheid in haar1 pligt,

Dan poogt gij hare wankle fchreden Te Herken door uw' heldenmoed.

Laat vrij den flaaffchen laster fpotten, Met uw' ontvlamden ijvergloed:

Gij zijt de vreugd der patriotten!

Dit denkbeeld, dat uw' naam vereert, Is 't fchüd, dat al den laster weert I

Sluiten