Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

( 50)

Nu gaan wij, op den weg des levens,

Vertroawlijk met elkander voord! —■ Maar, Rau! dit denkbeeld doet mij beven

Zoo u de Dood aan mij ontrukt! . . . De Dood giijpt, met verwoede banden,

Den wandelaar, van 's levens weg, En voert hem in zijn' donkren kerker —

Hij hoort de flem der vriendfehap niet! Dan werp ik, op den grond, mij neder,

En meng mijn traanen met het flor, Tot mij, die vijand aller menfehen,

Bij u, in zijnen kerker, voert!

Maar neen! zoo gij zijn felle woede,

Nog eer dan ik, gevoelen moet, '

Sluiten