Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(O

Gij ftort geen tranen meer, waard voorwerp onzer tranen!

Wij drinken, Eellamy! de beker van 't verdriet

Wij gaan nog op ons pad in 'f buidren der orkanen :

Gij zijt in 't dal der rust .... en hoort de orkanen niet.

Roos, door den ftormwind vroeg vertreden,

Roos ook bevallig voor een Eden,

Triomf!... geen wormpje knaagt geen woeste itormwind

(loeit,

Als gij, onfterfelijk, in 't hemelsch Eden bloeit!

Wanneer Natuur, in rouw, de laatfte zuchten geven,

De dood zal flnpcn op de puinen yan 't heelal,

Dan leef ik, zalige! ook met u der englen leven,

Waar nimmer, uit den flasp, de dood ontwaken znü

Hier blijft mijn traan uwe asch befproeijen,

Zo vr.ak het jaar en 't bloempje groeijen;

Men zegt, dat, boven 't graf, waar uw gebeente rust,

Een tortel 't nestje bouwt en zijne gade kuscht.

Amflcrdam A. Vereul, J. U. S.

In Meij, 1789.

Sluiten