Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 4« )

getrokken is, tot een voedend zap bereid word, deed het zwavelzuur zyn uitwerking. Dit zuur altoos een'nauwe betrekking (affinitas) hebbende op het brandbare (phlogifton,) tafte aanflonds het harsagtige Parenchyma aan, ontbond hetzelve, verbrak het maakzel, en deed alzo de groene kleur, die aldaar zyn zitplaatz heeft, verdwynen, het geen aan zoortge-lyke ontbindingen altoos eigen

is. Alwaar nu de hars geheel onbonden en

door het zuur verteert is, heeft het blad niets van de groene kleur behouden. Ook is de -zamenhang der delen, die al veel van het Phlogifton af hangd, dat in de hars is, geheel verbroken, en het blad wryf-

baar geworden. Dan wyl niet alle punten

van een blad even fterk een vogt na zig trekken, valt het niet moeilyk te begrypen, hoe het eene deel meer en het andere minder van deze zuure damp getroffen zy. Van hier de vlekken, terwyl het onbefchadigde gedeelte aantoont, dat door de groeijende kragt, die zig altoos tegens het nadelige verzet, de mindere invloed van het zwavelzuur is overwonnen geworden. Dat bet

harsagtig beginzel der bladeren aangedaan is, kan men zeer ligt ontwaar worden met een blad door de zwavelnevel getroffen in wyngeeft te leggen, die er minder zal uittrekken in evenredigheid dat

he?

Sluiten