Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

,4 ELEGIE.

Alles wat voorheen mijn hart

Vleiend kon bekooreu, Heeft zijn zoete toverkragt . Nu geheel verloren. Ach! natuur is dood voor mij;

Bij haar vreugd - tooneelen Kwijn ik dor, gcnietloos weg,

'k Kan haar vreugd niet deelen.

In der vooglen juichend lied

Hoor ik niet dan klaagen; 't Zuifend lommer kan niet meer

Aan mijn oog behagen; "Van het eenzaam lagchend veld,

Is de rust gevloden; 't Stervend bloemtjen heeft vergeefsch

Mij zijn geur geboden.

O! hoe rijk was ik voorheen

In verfijnd genoegen! Welk een nijpende armoê doet

Nu mijn' boezem zwoegen! Doodfche ledige ak'igheid

Rust op alle oi .gen, Daar vervecling en ^emis

Mij alom omringen.

Ia

Sluiten