Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AAN MIJNEN GELIEFDEN. 43

Wij weenen en wij lagchen zamen,

Dit geeft ons troost in 't felst verdriet,

De vreugde wordt ons dubbeld vreugde, Wanneer de min haar leven biedt.

Hoe zacht, hoe edel is 't genoegen,

Van waare, tedre, reine min! Bezielt haar godsdienst, dan ziet de aarde

Van haar geluk maar Hechts 't begin;

Dan helpt zij twee vereende harten,

Wier ijdel zij geheel voldoet, In 't rijpen voor een beter wereld,

En voor 't genot van hooger goed.

O, zulk een liefde wenschte ik dikwijls, Van God. Die wensch was zeker groot;

Doch zulk een liefde hoopte ik van u Toen gij u teder hart mij boodt.

Ook zulk een liefde zal ik plechtig

Aan u belöoven, edie man! Als ge aan de hand me een trouw zult zweeren,

Die aardfche kracht niet breeken kan.

DES

Sluiten