Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

des AVONDS. 43

Ik zie zoo gaarne d'avondftond

Die 't beeld des doods vertoont , • Die na een zvvaaren levenstaak

Ook zachte flaap belooft.

Natuur verfchaft mij geen tooneel,

Welks fchoon mij meerder treft, Dan een gezonken zon, die 't zwerk

Met goud en purper maalt.

'k Verlies mij zelf dan in dien gloed \

'k Gevoel oneindigheid; Ik zie de grenzen van verdriet,

En reeds van verre vreugd.

De flonkerglans der avondftar

Is mij een licht van hoop, Dat naar een betre wereld wijst,

Waar 't harte niet meer fchreit.

Mijn 'vriend 1 dit zelfde fchoon gezicht

Hebt ge ook in uwen ftreek, Wij deelen zaam, hoe ver van één,

Wij deelen dit genot.

Mïr.

Sluiten