Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

84 bij het AFBEELDZEL

En, fmachtend naar het uur der zalige verlosfing,

Een voorbeeld van geduld aau elk getuigen gaf; Wanneer ik denk, hoe zij het leven dat zij leefde

Befloot, met eenen dood die haarer waardig was; Hoe haare jongde groet, hoe haare laatde lesfeu ,

Niets ademden dan vreugd en tedre moedertrouw. Zij was een groote vrouw; ach! had gij haar verdienden

Gekend! ik zou om haar u meerder dierbaar zijn. Die borst heeft mij gezoogd , die mond gaf mij eens lesfen ,

En alles wat zij deed was voorbeeld voor haar kroost. Als tedere echtvriendin , als een getrouwe moeder,

Eerbiedig: haar mijn hart; haar volgen kan ik nooit; Mogt ik van verre Hechts u wat zij was vertoonen!

Dan, zeker, zal onze echt niet ongelukkig zijn.

Osh! zou haar geest niet wel nog foms op aarde zweeven ?

Zou zij u hier, bezield door ouderliefde, zien Voor dit haar beeldnis daan? zou zijde banden kennen,

Waardoor ons hart zoo uaauw, zoo waar vereenigd is? O dan zal zij gewis haar' moederzegen geeven

Aan deeze liefde , die uit zuivre bronnen fproot; Zij ziet dan, wel te vreén, mij dikwijls op haar peinzen,

Eu wenfch.cn vormen, om een vrouw als zij te zijn,

Zij

Sluiten