Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in BEEKHUIZEN. in

't Is harmonie al wat ik hoor; Een windje doet het blad der populieren fladren;

Het zweeft dit eiken boschje langs, En zuist majestueus door hooge dennen toppen:

Infeétjes fnorren om mij heen; Gevoel van dieren - vreugd ruischt in hun gaaze wiekjes:

De vogels darden in het groen, En juichen van geluk in deeze fchoone wereld.

Betovrend dal! in uwen fchoot Had ik gedacht ook ftil mijn leven door te leevenj

Zoo rustig als dat beekje vloeit, Door deze wereld naar een andre heen te wandlen;

Maar anders was mijn lot gefchikt Door Hem die ieders pad met wijsheid heeft getekend;

Het mijne ligt niet verder hier, Maar in een (treek waar ik uw fchoon vergeefs zal zoeken.

O! kon ik toch van al dat fchoon , Dat om mij lacht, alleen dit beekje met mij neemen!

O! mogt ik in dit rustig oord Met hem dien ik bemin, mijn dagen weg zien rollen!

Doch ijdle wenschj... vaar, beekje wel! Gij laafdet mij zoo vaak door uwe frisfche teugen;

'k Mag voordaan moede of dorltig zijn, 'k Zal altijd vruchteloos naar uw verkwikking fmachten.

AAN

Sluiten