Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in GELDERLAND. 127

Weg treurig denkbeeld! ach! hoe zwaar Maakt gij mij '1 fcheideu! neen!..Gods gunst moge li bewaaken!

Vaart allen wel! vergeet mij nooit 1 Hebt dank voor al het goed, dat mij uw trouw deed fmaaken.

En gij mijn lotvriendin! ik dacht In dit gelukkig oord zoo ftil met u te leeven,

En, altijd vrolijk door Natuur, Ook niet dan zachte vreugd, rondom u te doen zweevens

Maar 'k deed u deelen in mijn' zorg, Uw zuster-trouw moest vaak mij troost in 'thart doen vloejen;

Nu blijft ge alleen, 'k ga weg, en fchrei,. Daar vriendfchap en Natuur ons teder zamen boejen.

'k Verblijd mij in uw gunftig lot! O mogt ge een Zorgenvrij in uw Retraite vinden!

Wees daar wat ik mij had begeerd, Emilia! die öoop moet de affcheids rouw verduiden,

Ontfluit mijn boeken-cel niet rasch; Verlatenheid zou daar u aklig tegenkomen;

Vergeet nochthans mij niet, maar laat De hoop op weerzien vreugd doen in uw harte ftroomen.

I) E

Sluiten