Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

FREULES van SPAEN, ■ . Gelukkig zij , die altijd zig

In alle wisfeling , Streelt met de hoop op duurzaam goed,

Ver buiten 's levens kring: Het dorre roosje heeft gelijk,

'k Gevoel dit diep, en ween — 'k Ga treurig, maar toch zonder rouw,

Ver van dit roosje heen. De liefde wenkt; genoeg! — Haar kracht

Is u nog onbekend; Zij worde nooit, dan tot geluk,

Uw lieve jeugd bekend. En ik vergeet Biljoen toch nooit,

Waar mij het lot ook voer' ; 'k Denk nooit aan zijn bezitters, dan

Door dankbaarheid geroerd, 'k Heb vaak de torens van zijn flot,

Zoo fraai antlcq gebouwd, Door 't ftatig groen van 't ruifchend bosch,

Dat dit omringt, befchouwd;

De

Sluiten