Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tZ MIJNE KINDERLIJKE

toen Wij u dit aai,togen ... en geen enkele vriendelijke blik , geen een teder woord! met welke gij anders onze geringite hulp drievoudig beloondet, heeft onsnubeantwoord; gij waart onbewust van onze

tederfte liefde cn van de traanen

die onze oogen ontrolden. Ontzettende dood! die het edeifte wezen dus misvormt tot een Seweegeloos werktuig, cn de te« derrie moeder in een ongevoelig lijk!

Hoe is hier alles binnen weinige uuren van gedaante veranderd! Al dat bezig gewoel, dat gezwoeg, dat gezorg om het geliefde leven te behouden, om het lijden te matigen, is verdweenen, in treurig nadenken, in eene ruste des doods; en wij, • om dit moederlijk fterfbed moedeloos waarende kinderen , vinden geen ander werk meer dan te weenen op haar lijk.

Hoe treurig ftaan daar nu alle die genecsen huip.middelen! hunne kragt was ijdel j

Sluiten